Wybór psa

Ruda parówka, puchaty niedźwiadek czy groźnie wyglądający wilk – piękne, kudłate, bezdomne pyski. Chciałoby się przygarnąć wszystkie ale miejsce mamy na jednego. Czym kierować się przy wyborze psa aby  czuł się bezpiecznie a dla Was był spełnieniem marzeń, a nie przykrym obowiązkiem? Przede wszystkim rozsądkiem.

TEMPERAMENT

Oczywiście każdy z nas ma jakieś preferencje: pies czy suczka, mały czy duży, rudy, czarny czy bury? To wszystko jest ważne. Najpierw jednak powinniście odpowiedzieć sobie na pytanie: czego ja oczekuję od psa? Co chcę z nim robić? Sportowiec zapewne chciałby z psem pobiegać, podczas gdy kinomaniak wolałby w spokoju poprzytulać się z nim na kanapie. Dusza towarzystwa pewnie wolałby zwierzaka, który nie boi się poznawać nowych miejsc i ludzi, podczas gdy dla samotnego wilka liczyć się będzie przede wszystkim lojalność i gotowość na wspólne wędrówki. Są wśród Was też takie osoby, które nie mają oczekiwań. Chcą po prostu pomóc najbrzydszej, najstarszej i niechcianej psinie. Zastanówcie się i określcie swoje priorytety. Jedno jest pewne – nie kierujcie się jedynie wyglądem psa.

Teraz pewnie się zastanawiacie, jak poznać jaki dany pies ma temperament i jak wybrać takiego, który spełni Wasze oczekiwania?

Pytajcie! Tutaj naprawdę nie ma głupich pytań i nie można zadać ich zbyt wielu. W zależności od tego, skąd chcecie “wziąć” psa – źródłem informacji będą opiekunowie, pracownicy schroniska, wolontariusze, osoby prowadzące dom tymczasowy czy  hodowcy. Opowiedzą wam o psie, opiszą jak się zachowuje i w miarę możliwości przedstawią jego historię.

WIEK

To wbrew pozorom ważny temat. Myśląc o szczeniaku zadaj sobie pytanie czy będziesz miał czas wychodzić z nim na początku kilkanaście razy dziennie na spacer żeby nauczyć go zachowywania czystości? Czy jesteś gotowy na to, że może zjeść Ci meble/buty/ulubione przedmioty? Czy będziesz miał czas na spędzanie z nim czasu, socjalizację i zabawę? Czy jesteś gotowy na to że będzie załatwiał się w mieszkaniu ponieważ nie wie, że toaleta jest na trawce? Szczeniaki wymagają szczególnej uwagi. W okresie od 8 do 12 tygodnia życia potrzebują socjalizacji z otoczeniem i to od Ciebie zależy na jakiego psa wyrośnie szczenię. Warto zapisać psa do psiego przedszkola aby mógł nauczyć się przyjaznych kontaktów i komunikacji z innymi psami. Jeśli nie poświęcisz szczeniakowi odpowiedniej ilości uwagi może w przyszłości wykazywać zachowania lękowe czy nawet agresywne.

Przygarniając psa dorosłego “na dwoje babka wróżyła”. Często są to psy, które kiedyś już mieszkały w domu ale się “zgubiły” i tak trafiły do schroniska – potrafią zachować czystość w mieszkaniu, wchodzą do nowego domu jak do siebie i w ogóle nie pamiętają, że kiedykolwiek były w schronisku. Czasem jednak są to psy, które urodziły się w schronisku i ze względu na specyfikę tego miejsca nie zostały odpowiednio zsocjalizowane z człowiekiem i/lub innymi psami. Czasami są to psy “interwencyjne”, które spotkało wiele złego ze strony człowieka. Zawsze powtarzam, że lepiej jest przygotować się na najgorsze i miło się zaskoczyć niż założyć, że będzie bajkowo i przeżyć rozczarowanie.

Ostatnia grupa wiekowa to staruchy. Takie psy często pamiętają czym jest dom, kanapa i pierwsze co robią po przekroczeniu progu domu to wskakują na łóżko. To rozczulające, ale decydując się na adopcję seniora jednym z pytań jakie powinniście sobie zadać to czy jesteście gotowi w ciągu najbliższych miesięcy, max. kilku lat rozstać się z takim psem. Adopcja seniora jest trudna, wymaga odwagi, kasy na leczenie ale z doświadczenia wiem, że nie ma niczego piękniejszego. Na zdjęciu po lewej – Fart, znaleziony przeze mnie na ulicy w październiku 2016 r. Lekarze nie dawali mu nawet kilku miesięcy życia a ja wątpiłam, że kiedykolwiek znajdę takiemu emerytowi dom. Tymczasem od pół roku chłopak mieszka z nowymi opiekunami a ich miłość i zaangażowanie sprawiają, że młodnieje z każdym dniem.

WIELKOŚĆ

Niby nie ma znaczenia, ALE jeśli mieszkacie na czwartym piętrze w bloku bez windy i adoptujecie czterdziestokilogramowego psa, który może złamać sobie nogę, bądź zachorować na poważną chorobę stawów i nie będzie miał możliwości wchodzenia po schodach to delikatnie mówiąc – macie problem. Wielkość mieszkania nie ma raczej znaczenia jeśli chodzi o potrzeby zwierzęcia. Ale jeśli chodzi o Twój komfort to już tak, bo jak Ci się na środku  dwudziestopięciometrowego mieszkania rozwali czterdziestokilogramowe futro to przejście z salonu do łazienki może być nie lada wyzwaniem… No i wróćmy jeszcze do staruchów – takie psy mają często problemy ze stawami czy w ogóle poruszaniem się. Jeśli zdecydujecie się na adopcję starszego psa a mieszkacie w bloku bez windy to załóżcie, ze prędzej czy później takiego psa trzeba będzie wnosić.

CHARAKTER

Jeśli chcecie mieć stuprocentową pewność, co do charakteru i zachowania psa w mieszkaniu świetnym rozwiązaniem jest adopcja z domu tymczasowego. Dom tymczasowy przygotowuje psa zgarniętego z ulicy czy ze schroniska do życia w mieszkaniu. Uczy czystości, zostawania samemu, chodzenia na smyczy. Jednocześnie dom tymczasowy poznaje temperament zwierzaka, dzięki czemu jest w stanie ocenić czy pies powinien trafić do ludzi aktywnych czy raczej do domatorów. Czy będzie cierpliwy wobec dzieci, czy lepiej nie ryzykować bliskich kontaktów z maluchami itp. Bardzo często w domach tymczasowych psy mają kontakt z innymi zwierzętami, co pozwala ocenić czy dany pies może trafić do domu z innym psem, kotem czy papugą. Oczywiście zmiana otoczenia może również wpłynąć na zmianę zachowania psa, ale przy odpowiednim wprowadzeniu go do domu nie powinno być żadnych problemów.

Przed ostateczną decyzją o przygarnięciu zwierzaka najlepiej jest poznać je osobiście. Warto wybrać się z takim psem na spacer, spędzić z nim godzinę czy dwie i przekonać się czy zaiskrzyło? Czy chcecie razem spędzić resztę jego życia? Czy będziecie gotowi razem pracować nad rozwiązaniem potencjach problemów?

Podsumowując, nie zakochujcie się w obrazkach. Postarajcie się poznać psa, który Wam się spodobał, spróbujcie spędzić z nim jedno popołudnie w schronisku lub domu tymczasowym. Podejmujcie świadome decyzje i nie bójcie się dorosłych psów, a zwłaszcza staruszków.